Zoektocht naar vermiste zwemmer

Posted on Posted in Nieuws

Op zaterdag 20 mei is er een zoekactie geweest naar een vermiste “zwemmer” die niet meer boven water kwam. Gelukkig ging het hier om een duiker die ongedeerd weer boven water kwam, hieronder staat het artikel van de duiker welke overgenomen is van hun website.

http://dishoek-duikers.blogspot.nl/2013/05/2013-05-20.html

2013-05-20 Een korte duik met een lang verhaal …………………
Zaterdag 20 mei, lang weekend ! Wel zin om te duiken, even niet om al mijn duikspullen 4 stranden te sjouwen naar paalhoofd 15-16 waar de rest van de Dishoekduikers te water gaat. Ik besluit om een korte duik van een half uur te maken. Rustig aan naar de onderzijde van de kleirichel welke hier op 14 mtr diepte ligt.

Gekleed in droogpak met natuurlijk kap, handschoenen, lamp, witte duikfles, een paar duikvinnen etc. loop ik het water in. Bril spoelen, automaat in mijn mond, vinnen aantrekken, compas zetten en ik ga onder water. Het zicht is matig, ± 50 cm, de stroming goed voelbaar, allebei vrij normaal voor Dishoek duikwater. Het zicht vanwege de algenbloei rond deze tijd van het jaar en de stroming is hier vrijwel altijd voelbaar, stopt nooit maar draait met kentering van het tij.

De kleirichel is hier heel hoog, het laatste stuk bijna verticaal. Hier duik je als bij een dropoff. Onderaan de kleirichel (14 mtr) de richel een stukje gevolgd richting Zoutelande. Na een duiktijd van ± 18 minuten langzaam langs de richel schuin naar boven. Wat heremietkreeft, Noordzeekrab en een zeenaald, niet echt iets bijzonders dus maar gewoon lekker op het gemakje aan het duiken. Na ± 20 minuten hoor ik een kleinere snelle boot overvaren daarna een wat grotere. Voor dit duikwater niet iets bijzonders. De vaarrgeul ligt vrij dichtbij waarbij geluid onderwater ook nog eens ver draagt. Ook kleinere boten varen hier veel langs, van zeilboten en vissers tot aan politie/douane/rijkswaterstaat etc.

Zoals gepland en bijna tot op de minuut kom ik na een half uur boven water. Het eerste wat ik zie is de reddingsboot van de reddingspost Dishoek die op het strand ligt. Als ik rond mij kijk zie ik ook nog de reddingsboot Koopmansdank uit Breskens en de Ully uit Westkapelle. Als ik dan ook Jacqueline aan de kant zie begin ik wel te vermoeden dat ze hier vanwege mij zijn en daar voel ik mij zeer ongemakkelijk bij ook al ben ik mij van géén kwaad bewust.

Aan de kant krijg ik het verhaal te horen. Een vrouw die hier op vakantie was en op het strand liep meende een in het zwart geklede zwemmer te water zien gaan die vervolgens onderdook en niet meer boven kwam. Hierop heeft ze 112 gebeld en daarmee de nodige instanties aan het werk gezet…….

Jacqueline die in ons strandhuisje zat zag de reddingsboot Koopmansdank met grote snelheid aan komen varen en vervolgens langzaam langs de kant varen alsof ze wat zochten. Hierop heeft ze onze marifoon aangezet om te luisteren of ze hier een bericht over hoorde. Vrijwel meteen hoorde ze dat ze een zwemmer zochten die bij ons voor te water was gegaan en niet meer boven was gekomen ……. Natuurlijk besefte ze meteen dat het om mij ging waarop ze direct naar de reddingspost Dishoek belde om te vertellen dat de vermiste zwemmer zeer waarschijnlijk haar man was die was gaan duiken en waarschijnlijk voor een zwemmer was aangezien. De reddingspost heeft dit vervolgens direct doorgegeven naar de andere instanties.

Een paar minuten nadat de reddingsboten doorkregen dat het waarschijnlijk om een duiker ging stak ik mijn hoofd boven water. Het hoofd van de reddingspost Dishoek vertelde achteraf dat zodra hij de melding kreeg dat een mevrouw Van Waarde had gebeld hij al wist wat er waarschijnlijk aan de hand was. Toen ik aan de kant was bevestigde de vrouw die de melding had gedaan dat ik degene was die zij voor een zwemmer had aangezien, hierop kon de actie met zekerheid worden gestaakt.

Zoals eerder gezegd voelde ik mij zeer ongemakkelijk dat deze reddingsactie om mij in het werk was gezet. Zeker nadat ik achteraf hoorde dat er in totaal 4 reddingsboten, de boot van de douane, het kustvoertuig van de reddingspost Westkapelle, een ambulance en zelfs de traumahelikopter waren opgeroepen. Ik vind dat mij echter niets te verwijten valt. Ik duik hier al meer dan 10 jaar, heb  als duiker ook meerdere keren mee gedaan met reddingsoefeningen van de KNRM en reddingspost Dishoek, wij hebben als Dishoekduikers o.a. verhalen geschreven voor de strandgids en natuurlijk onze weblog. Alle bewoners van de strandhuisjes zijn bekend met het feit dat wij hier duiken. Bij deze duik ben ik ook met volledige uitrusting over het strand gelopen (laag water) en heb nog enige minuten in het water gestaan om duikbril te spoelen en op te zetten, vinnen aan te doen en kompas te zetten. Al die tijd ben ik in mijn ogen toch zeer herkenbaar als een duiker (witte fles op mijn rug, duikbril op, luchtslangen etc. achter mijn hoofd).

Nog denk ik eraan of ik dit alles had kunnen voorkomen. Door reddingsdienst werd geopperd om een duikvlag te plaatsen. De vrouw heeft waarschijnlijk mij alléén gezien op het allerlaatste moment toen ik net onder water ging en daardoor niet mijn uitrusting gezien. Vervolgens heeft ze direct 112 gebeld. Had een duikvlag hier een verschil gemaakt? ik denk van niet. Ik durf gerust te stellen dat 95% van de toeristen niet weet hoe een duikvlag eruitziet en dus wat hij betekent. Wel hadden de reddingsdiensten direct kunnen zien dat het er een duiker was gaan duiken. Dit had ze echter niet tegen gehouden om uit te rukken (ze kunnen immers de vlag pas ter plaatse zien) en ze hadden ook niet mogen stoppen met zoeken totdat de persoon van de melding had bevestigd dat de zwemmer een duiker was. Ook wisten verschillende personen aan de wal dat ik was gaan duiken. Vanaf het moment dat de eerste reddingsboot ter plaatse was en dat Jacqueline heeft gebeld naar de reddingspost heeft maximaal 5 minuten gezeten.

Ik wil dit stukje afsluiten om alle hulpdiensten bedankten voor hun inzet ! Zeer indrukwekkend hoeveel mensen en materieel er binnen 20 minuten aanwezig waren.

DD Jaro